|

Tutaj znajdziecie Państwo dokładne informacje na temat najczęściej występujących
anomalii związanych z zespołem mikrodelecji 22q11.2
|
PODNIEBIENIE
PROBLEMY
OTOLARYNGOLOGICZNE
ZAPARCIA
SYSTEM IMMUNOLOGICZNY
SPODZIECTWO
WYGLĄD TWARZY
NERKI
WRODZONE WADY SERCA
ZABURZENIA METABOLICZNE
OSOBOWOŚĆ
PRZEWLEKŁE
BÓLE KOŃCZYN
PROBLEMY NEUROLOGICZNE
ZABURZENIA
POŁYKANIA
TRUDNOŚCI JĘZYKOWE - ROZWÓJ
INNE ANOMALIE I ZABURZENIA
ROKOWANIA
Z
OSTATNIEJ CHWILI
Jest to jeden z najczęstszych obszarów gdzie notowane są anomalie
i jednocześnie na tyle ważny, iż Twoje dziecko musi być dokładnie
zdiagnozowane. Wiele anomalii dotyczących
podniebienia może mieć wpływ na rozwój Twojego dziecka i
w związku z tym zaleca się, aby zbadali je lekarze następujących
specjalności: laryngolog, audiolog, foniatra i logopeda celem postawienia
pełnej diagnozy. Charakterystycznym objawem zespołu mikrodelecji
22q11.2 jest "ulewanie" pokarmu przez nos oraz niechęć
dziecka do przyjmowania dużych objętości pokarmów. Dzieci z zespołem
mikrodelecji 22q11.2 często z tego powodu bardzo wolno przybierają
na wadze. Inny problem to towarzyszący temu zespołowi rozszczep
podniebienia. Chociaż otwarty rozszczep podniebienia notuje się
w tym zespole niezbyt często to znacznie częściej występuje już
podśluzówkowy rozszczep podniebienia niedostrzegalny zwykle "gołym
okiem". Stanowi to poważny problem w procesie przyjmowania
pokarmu, powodując często zaburzenia połykania, ulewanie przez nos
czy trudności w mówieniu. Inną bardzo częstą anomalią u tych dzieci
jest nieprawidłowa ruchomość podniebienia związana zwykle z hipotonią
(czyli za małym napięciem mięśniowym). Oznacza to, iż mięśnie tylnej
ściany gardła i powierzchni bocznych nie funkcjonują prawidłowo.
Tej anomalii nie zobaczysz zaglądając po prostu dziecku do gardła,
jednakże częstym jej zwiastunem jest obecność cienkiej niebieskiej
linii biegnącej wzdłuż podniebienia miękkiego (tylna część podniebienia),
która to może potwierdzać podśluzówkowy rozszczep podniebienia.
Częstokroć tego typu anomalie muszą zostać poddane korekcji chirurgicznej,
lecz o potrzebie takiego zabiegu zadecyduje lekarz specjalista zajmujący
się Twoim dzieckiem. Skuteczne bezinwazyjne techniki wykrywające
nieprawidłowości podniebienno-gardłowe to videofluoroskopia i nasendoskopia.
Zapytaj swojego lekarza laryngologa czy też foniatrę o możliwości
i potrzebę wykonywania takiej diagnostyki.
Problemy, o których mowa oraz ich wczesne wykrycie i leczenie mają
fundamentalne znaczenie w procesie mówienia, komunikacji a następnie
nauki, toteż nie należy ich lekceważyć, gdyż mogą w dużej mierze
wpłynąć na rozwój Twojego dziecka, a także wpłynąć na wystąpienie
opóźnienia rozwoju mowy.
Tab.1 Częstość występowania typowych dla zespołu mikrodelecji
22q11.2 wad podniebienia.
| Rodzaj wrodzonej wady podniebienia |
Częstość występowania
|
| Niewydolność podniebienno-gardłowa (VPI) |
27%
|
| Podśluzówkowy rozszczep podniebienia |
16%
|
| Otwarty (pełny) rozszczep podniebienia |
11%
|
| Rozszczep języczka |
5%
|
| Rozszczep wargi (i podniebienia) |
2%
|
| Nierozpoznano (do dalszej kontroli) |
14%
|
| Bez wad podniebienia |
17%
|
Dane uzyskane z opracowania The Children's Hospital
of Philadelphia - badano 181-osobową grupę dzieci z zespołem mikrodelecji
22q11.2 (piśmiennictwo #5)
Menu
| PROBLEMY
OTOLARYNGOLOGICZNE |
Wiele z dzieci z zespołem mikrodelecji 22q11.2 jest narażonych na
częstsze niż zwykle infekcje uszu co
związane jest zwykle z nieprawidłową ich budową (są to cechy związane
z dysmorfią twarzy). Te sytuacje mogą w efekcie prowadzić do utraty
czy pogorszenia się słuchu lub nawet do perforacji błony bębenkowej.
Z tego powodu ważne jest, aby Twoje dziecko zostało zbadane przez
otolaryngologa i audiologa. Często
wykonywanym badaniem jest badanie określające próg słyszalności
mające na celu wykrycie ewentualnej wady słuchu. Do wielu anomalii
w zakresie uszu może przyczyniać się także (jeśli występuje) rozszczep
podniebienia, lecz jego wczesna korekcja wydatnie poprawia funkcjonowanie
w zakresie tego narządu. Decyzje dotyczące losu przerośniętej tkanki
adenoidalnej muszą być także podejmowane wspólnie przez lekarzy
kilku specjalności, by i tak często występujące zaburzenia artykulacji,
nie zostały pogłębione poprzez usunięcie trzeciego migdałka.
Menu
Duża liczba dzieci z zespołem mikrodelecji 22q11.2 ma tendencje
do częstych zaparć. Jak się przypuszcza ta uciążliwa dolegliwość
może być spowodowana hipotonią (czyli
słabym napięciem mięśniowym), która często występuje u tych dzieci
i nie ogranicza się tylko do nieprawidłowej ruchomości podniebienia
ale także do reszty ciała włączając w to okrężnicę. Aby złagodzić
ten problem zachęcaj dziecko do częstego korzystania z toalety,
podawaj mu dużo płynów oraz produktów bogatych w błonnik. Możesz
także poprosić pediatrę, aby przepisał Twojemu dziecku odpowiednie
lekarstwo łagodzące te dolegliwości np. laktulozę. U starszych dzieci
notowano także zaparcia z bolesnymi skurczami
żołądka, jednak tym ostatnim przypisuje się etiologię psychosomatyczną.
Chociaż oficjalnie nie zostało udokumentowane to kilkoro rodzicom
dzieci z tego typu dolegliwościami udało się złagodzić lub całkiem
wyeliminować problem dzięki podawaniu dzieciom suplementów wapnia.
Wydaje się to całkiem prawdopodobne gdyż wapń znany jest ze swojego
oddziaływania na napięcie mięśniowe. W przypadku tego typu problemów
trzeba zasięgnąć porady lekarza gastrologa.
Menu
Niektóre dzieci z zespołem mikrodelecji 22q11.2 rodzą się ze strukturalnymi
i/lub funkcjonalnymi zaburzeniami grasicy
(zdarza się też brak grasicy). Jest to zresztą cecha charakterystyczna
anomalii DiGeorge'a występującej czasami jako element innych zespołów
uwarunkowanych genetycznie. Jak wiadomo grasica jest bardzo ważnym
narządem dla rozwoju wydolnego systemu immunologicznego u człowieka
więc jej brak lub dysfunkcja powoduje deficyt
komórek T we krwi. To zjawisko prowadzi w konsekwencji do
niewydolności systemu immunologicznego oraz częstych infekcji, nierzadko
groźnych dla życia (zwłaszcza w okresie niemowlęcym). Pomimo iż
dysfunkcja grasicy zdarza się dosyć rzadko w obrazie zespołu mikrodelecji
22q11.2 to ważne jest, aby Twoje dziecko zostało przebadane przez
specjalistę immunologa, który zleci szczegółowe badania krwi. Dzieci
z deficytem komórek T czasami wymagają podawania preparatów
immunoglobulin, co znacznie zmniejsza ryzyko poważnych infekcji.
W przypadku, gdy u Twojego dziecka nie stwierdzono niewydolności
ukł
|